fbpx

Recensies van de drie (blauwe) boeken

 

 

SIBO

Systematisch ingrijpen om buikklachten te overwinnen
Anneke Palsma, sportdiëtist

Normaliter zou ik nooit een recensie schrijven voor een boek waarvoor ik een voorwoord heb geschreven. Het geeft een gevoel van “slager keurt zijn eigen vlees”, maar ik kan wel aangeven waarom ik het boek “Systematisch ingrijpen om buiklachten te overwinnen” graag onder de aandacht wil brengen. Het is namelijk een boek van twee bevlogen diëtisten dat meer onder de aandacht gebracht mag worden.

SIBO heeft een dubbele betekenis
De titel van het boek is een acroniem dat op twee manieren uitgelegd kan worden. De eerste is natuurlijk de titel van het boek. De tweede betekenis staat voor Small Intestinal Bacterial Overgrowth. In het Nederlands vertaald betekent dat een overgroei van bacteriën in de dunne darm. De interesse in de micro-organismen die in onze darmen leven is de laatste jaren toegenomen. Langzamerhand wordt duidelijk dat het darmmicrobioom mogelijk meer invloed heeft op onze gezondheid dan tot nu toe werd gedacht. Daarbij gaat het niet alleen om lichamelijke, maar ook om psychische gezondheid.

Dit boek is een gids bij SIBO
De volledige titel van het boek duidt er echter terecht op dat de auteurs verder gekeken hebben dan alleen overgroei van bacteriën in de dunne darm. Buikklachten kunnen op meerdere ziekten duiden. De auteurs bespreken daarom allerlei ziektebeelden van het maagdarmkanaal die tot buikklachten kunnen leiden. Ze beschrijven ook hoe het spijsverteringskanaal behoort te werken. Daarnaast worden de meest voorkomende ziektebeelden besproken en er wordt bij ieder ziektebeeld aangegeven waaruit de behandeling kan bestaan. Daarbij wordt vooral uitgegaan van de diëtistische behandeling.

Herkennen van rode vlaggen
Uiteraard kunnen buikklachten ook veroorzaakt worden door maag-darmziekten die gepaard gaan met ontstekingshaarden. Daarbij valt dan te denken aan de ziekte van Crohn en Colitis Ulcerosa. De schrijvers geven duidelijke adviezen waarom en wanneer iemand met buikklachten eerst door een (maag-, lever- en darm)arts onderzocht dient te worden. Daarmee willen ze voorkomen dat de lezer zelf gaat rommelen met voeding en eventuele voedingssupplementen om zijn/haar (buik)gezondheid aan te pakken. Het is belangrijk dat de persoon met buikklachten de juiste diagnose heeft gekregen voordat er een behandeling kan worden gestart.

Hulp nodig bij de zoektocht naar juiste behandeling
De patiënt met buikklachten tobt vaak met meerdere gezondheidsproblemen. Dat maakt het dan ook lastig voor het stellen van de juiste diagnose. Het vaststellen van een goede behandeling is een zoektocht. De auteurs maken duidelijk dat het beslist geen “one size fits all” is. Zo beschrijven ze dat er meerdere dieetmogelijkheden zijn. Het vaststellen van de juiste voeding is maatwerk. Het dieet dat gevolgd wordt moet worden gezien als een onderzoeksdieet nog meer dan een voeding die gelijk tot een resultaat leidt. Zo worden er verschillende mogelijkheden besproken voor de behandeling. Het belangrijkste advies voor de patiënt is dat hij/zij deskundige hulp zoekt bij de zoektocht naar de juiste behandeling.

Auteurs bouwen aan kennis over SIBO
Jacqueline Gerrits en Joyce Bijl zijn de auteurs van het SIBO-boek. Zij hebben al vaker boeken geschreven over het Prikkelbaar Darm Syndroom (PDS) die ook al een tweede herziene druk beleefde en een boek over PDS en Stress. In het SIBO-boek wordt ook naar deze boeken verwezen. Het is te merken dat de auteurs steeds verder gebouwd hebben aan hun kennis over buikklachten en welke remedies daarvoor ingezet kunnen worden. Een belangrijk uitgangspunt daarbij is het evidence-based handelen, dus het handelen gebaseerd op zo sterk mogelijk wetenschappelijk bewijs. Bij het ontbreken van sterk wetenschappelijke onderbouwing kiezen de auteurs ervoor om te werken volgens het principe van best practice. Dat wordt dan ook duidelijk bij het bespreken van de behandelingsmethoden vermeld.

SIBO-boek als leidraad
Het SIBO-boek is zeker een aanrader voor diëtisten, huis-, maaglever en darmartsen. Het boek is niet geschikt als zelfhulpboek voor mensen met onbegrepen buikklachten. Patiënten kunnen met behulp van dit boek kennis vergaren over het functioneren van het maagdarmstelsel spijsverteringskanaal. Daarnaast kan het boek voor patiënten worden gebruikt om (bepaalde onderdelen van) de behandeling beter te begrijpen. Het boek biedt namelijk ook veel praktische tips om de verschillende dieetopties goed toe te kunnen passen.

Anneke Palsma mei 2020

 

In: Fit met Voeding, nr 3; 2020  -  Prikkelbare Darm Syndroom Belangenvereniging: Prikkels, juni 2020

95818044_2962278813817993_41993768760676

106980955_3113147008731172_1648581534911

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FODMaP, alles over PDS en onbegrepen buikklachten

​FODMaP-dieet effectief bij buikklachten?

Sinds een paar jaar wordt er vaker geschreven over het FODMaP-dieet. Deze voedingswijze zou in sommige gevallen een goede remedie kunnen zijn voor mensen die aan het Prikkelbaar Darm Syndroom lijden. Hoewel het FODMaP-dieet niet echt bedoeld is voor sporters, zijn er vast wel sportievelingen die last hebben van het prikkelbaar darmsyndroom die mogelijk baat kunnen hebben bij deze voedingsadviezen.

Wat is het Prikkelbare Darm Syndroom?

Het prikkelbaar darm syndroom (PDS), ook wel aangeduid als Irritable Bowel Syndrome (IBS) is een aandoening die zich kenmerkt door buikpijn en problemen met de ontlasting.  PDS-patiënten kunnen last hebben van diarree en/of obstipatie. Sommige patiënten hebben continu klachten terwijl anderen alleen periodiek klachten hebben. Het is vaak niet duidelijk waardoor de klachten getriggerd worden. Ook de oorzaak van PDS is onbekend. Toch blijkt dat PDS vaak ontstaat nadat er een voedselinfectie is doorgemaakt. Bij onderzoek zijn er echter geen andere darmziekten aan te tonen. Een belangrijk kenmerk van deze aandoening is de overgevoeligheid van de darmen die tot de pijnklachten leidt. De klachten kunnen variëren van zeer mild tot zeer heftig. PDS komt ongeveer bij 5-20% van de Nederlanders voor.

Wat is het FODMaP dieet?

Het FODMaP-dieet is een relatief nieuw dieet dat niet bedoeld is om gewicht te verliezen, maar dat ingezet kan worden bij het Prikkelbaar Darm Syndroom (PDS) en andere onbegrepen buikklachten. De afkorting FODMaP is een acroniem dat staat voor Fermenteerbare Oligosachariden Disachariden (lactose) Monosachariden (fructose) and Polyolen. In gewone lekentaal: korte koolhydraatketens, melksuiker en vruchtensuiker en alcoholachtige stoffen die normaliter goed in het maagdarmkanaal afgebroken worden en/of daarna in het lichaam kunnen worden opgenomen. Ook hier is informatie te vinden over FODMaPs. FODMaP’s kunnen gasvorming veroorzaken en kunnen bij PDS-patiënten voor pijnklachten en een veranderde consistentie van de ontlasting zorgen. Het FODMaP-dieet werd voor het eerst door wetenschappers aan de Monasch-universiteit in Australië toegepast bij PDS-patiënten. Bij de behandeling met het FODMaP-dieet bleek dat ongeveer ¾ van de PDS-patiënten beter met de klachten om kon gaan en/of minder klachten had. Het dieet is gebaseerd op practice-based evidence, oftewel het heeft zich in de praktijk bewezen.

Het FODMaP-dieet is eigenlijk een soort onderzoeksdieet dat de patiënt kan volgen om eventueel herstel van de klachten te bereiken en/of uit te zoeken welke voedingsstoffen minder goed worden verdragen. Dat klinkt nogal ingewikkeld. Wie dit dieet gaat volgen start met een voeding die FODMaP-vrij is om de darmen eerst tot rust te brengen en de klachten te verminderen. Vervolgens worden de voedingsmiddelen die FODMaPs bevatten één voor één weer opnieuw geïntroduceerd om uit te zoeken welke voedingsmiddelen wel- en welke voedingsmiddelen niet goed worden verdragen. Om dat goed in kaart te brengen is een goed instructie voor – en een goede discipline van de patiënt nodig om een zo optimaal mogelijk resultaat te bereiken.

Om het dieet wat meer inzichtelijk en toegankelijk te maken is er door de Nederlandse diëtisten Joyce Bijl en Jacqueline Gerrits een boek geschreven dat zowel door PDS-patiënten en diëtisten (die PDS-patiënten begeleiden) kan worden gebruikt om vermindering van de PDS-klachten en/of herstel van deze klachten te bereiken. Het boek start met een gebruikershandleiding. Daarna wordt informatie gegeven over de werking van het spijsverteringskanaal en wat FODMaPs, zijn. Vervolgens wordt het principe van het FODMap-dieet uitgelegd en worden er voorbeelden gegeven van dag- en weekmenu’s voor de eliminatieperiode en de  herintroductieperiode van de FODMaPs. Ook wordt er een handreiking gegeven welke stappen er kunnen worden gezet als het FODMaP-dieet niet tot het gewenste resultaat leidt. In het laatste hoofdstuk van het boek worden recepten uit de dag- en weekmenu’s toegelicht. In de bijlagen worden veel gestelde vragen besproken en wordt het werken met het voedingsdagboek voor de klachtenregistratie tijdens de herintroductieperiode  van de FODMaPs uitgewerkt. Ook is er een overzicht met bronnen, functies en klachten bij tekorten van alle vitamines, mineralen en spoorelementen te vinden.

Hoewel er al veel informatie over het FODMaP-dieet voorhanden is, is dit boek zeker een aanrader voor patiënten en professionals die met PDS-patiënten werken. Het boek geeft namelijk heldere en praktische uitleg over PDS waarin zelfs het verband tussen prikkelgevoelige darmen en de hersenwerking in begrijpelijk Nederlands wordt uitgelegd. Ook het begrip “FODMaPs” wordt met heldere voorbeelden duidelijk verwoord.
In het boek is voldoende ruimte opgenomen om persoonlijke aantekeningen te maken en om het als dagboek voor klachtenregistratie voor en door patiënten te gebruiken. De bereidingswijze van de recepten in de week- en dagmenu’s wordt helder uitgelegd. De gerechten zijn gemakkelijk te bereiden. Er wordt op pagina 30 geadviseerd om supplementen te gebruiken, omdat de gewassen tegenwoordig minder voedingsstoffen zouden bevatten ten gevolge van uitputting van de bodem, maar dat is wel een gerucht met een luchtje. Toch is het zeker aan te raden om eventuele voedingstoftekorten wel aan te vullen op een verstandige manier.

De auteurs geven terecht aan dat de basis van dit dieet vooral op praktijkonderzoek berust en dat een degelijke wetenschappelijke onderbouwing (nog) niet voorhanden is, maar dat dit dieet het best is wat er geboden kan worden. Dat de beide auteurs eerlijk aangeven hoe sterk de wetenschappelijke basis is van dit dieet en dat de apps met extra informatie die niet gratis zijn voornamelijk afkomstig zijn van het Australische onderzoeksinstituut dat dit dieet introduceerde is een mooi voorbeeld van hun transparante werkwijze. Ze tonen daarmee dat ze een integer doel voor ogen hebben met dit boek, namelijk het welzijn van de PDS-patiënt. Dat laten ze ook zien doordat ze op hun facebookpagina de informatie over dit dieet ook steeds aanvullen. Kortom: dit boek is een aanrader!

Geplaatst door Anneke Palsma op 7 september 2017

 

 

PDS & Stress

Stress verminderen

Sporters en anderen die stressgevoelig zijn kunnen een betere levenskwaliteit winnen door hun stress te verminderen. Maar hoe doe je dat? Daar zijn verschillende benaderingen voor ontwikkeld. Maar wat is de meerwaarde van een zelfhulpboek, dat geschreven is voor mensen met het prikkelbaar darmsyndroom voor mensen met andere voeding-gerelateerde klachten en voor sporters?

Stress en gezondheid

De term “stress” roept doorgaans negatieve associaties op, zoals hartkloppingen, zweetaanvallen, hoofdpijn, spierpijn, buikpijn, (te) zware belasting etc. Toch kan met name kortdurende stress soms levensreddend werken. Denk daarbij aan de vecht- of vluchtreactie bij een acute (be)dreiging. Langdurige en sommige korte (be)dreigende stress-situaties kunnen echter tot gezondheidsschade leiden, zoals het Post Traumatisch Stress Syndroom. Dit is een ernstige aandoening die tot blijvende gezondheidsschade kan leiden.
Lichtere vormen van stress kunnen met diverse behandelingen worden aangepakt. Stress als gevolg van een lichamelijke aandoening kan tot verlies van levenskwaliteit leiden en ook tot vermeerdering van de klachten door de aandoening.

Prikkelbaar darmsyndroom en stress

Een voorbeeld van een ziekte die gepaard kan gaan met stress en waarbij de klachten ook beïnvloed kunnen worden door stress is het prikkelbaar darm syndroom (PDS). In principe wordt als algemene voedingsrichtlijn voor PDS geadviseerd om een voeding te gebruiken die voldoet aan de Richtlijnen Goede Voeding en Richtlijnen voor de Schijf van Vijf. Stress kan bij PDS voor een verergering van de buikpijn en de maag- en darmklachten bij deze aandoening leiden. In dat geval geldt voor de voedingskundige benadering om de voeding op geleiden van de klachten aan te passen, maar wel zoveel mogelijk te blijven voldoen aan de Richtlijnen Goede Voeding. Voor de PDS-patiënt en zijn/haar omgeving kan dat best een opgave zijn, vanwege de PDS-klachten

Van FODMAP naar stressreductie

Een benadering die ook steeds vaker toegepast wordt is het FODMAP-dieet waar de diëtisten Joyce Bijl en Jacqueline Gerrits een boek over publiceerden. Dezelfde diëtisten merkten echter in hun praktijk dat naast de FODMAP’s in de voeding ook stress toch nog een invloed bleef uitoefenen op de PDS-klachten en het welbevinden van hun patiënten. Dat was voor hen aanleiding om samen met gezondheidscoach en trainer Koen Lucas een methode te ontwikkelen waarin hun patiënten handvatten aangereikt krijgen om de stress te verminderen en dat hebben ze vastgelegd in het zelfhulpboek PDS & Stress.

O.N.T.S.P.A.N.

Dit acroniem staat voor de 7 stappen waarmee de stress bij PDS verminderd kan worden. O.N.T.S.P.A.N. staat voor: Ontloop stress, Nieuw gedrag, Talenten ontwikkelen, Standpunten verlaten, Persoonlijke ontwikkeling, Aandeel hebben en Nu alles tegelijk.
Het boek begint in het voorwoord met een uitleg wat stress is, wat de relatie is tussen stress en PDS en wat de invloed is van stress en de invloed van voeding op stress en een korte uitleg van de 7 stappen die tijdens de behandeling doorlopen worden . Daarna volgen 7 hoofdstukken waarin de zeven stappen van de O.N.T.S.P.A.N.-methode worden uitgelegd. Elk hoofdstuk begint met een citaat om de lezer gelijk te triggeren om na te denken. Daarna volgt een inleiding waarin de praktische uitleg wordt gegeven aan de hand van de situatie van patiënt Evelien. Daarna volgen de vragen die de lezer helpen om inzicht te krijgen in zijn/haar situatie. Vervolgens volgen er in elk hoofdstuk opdrachten om de beschreven stap uit te voeren. Als een hoofdstuk doorgewerkt is kan er met de volgende stap worden gestart.

Zelfhulpboek met en zonder ondersteuning te gebruiken

Het boek is als zelfhulpboek te gebruiken. Het boek is opgezet om als werkboek te gebruiken tijdens de behandeling. Daarmee vertoont het grote overeenkomsten met het FODMAP-boek. Er is ondersteuning mogelijk via een website waarin een online-training wordt aangeboden zodat de gebruiker de stappen op de eigen voorkeurstijd en in eigen tempo kan doorlopen. Zonder de aanschaf van het boek kost deze online-training € 97,--, maar wie het boek al in zijn/haar bezit heeft kan de online-training voor een veel lagere prijs van € 47,-- inkopen. Voor wie liever gebruik maakt van een persoonlijke manier voor stressreductie kan gebruik maken van de diensten van de auteurs van dit boek. Het is natuurlijk ook mogelijk dat je gebruik maakt van een coach in je omgeving, maar dan is het wel handig dat die ook vertrouwd is met de methoden O.N.T.S.P.A.N.

Beoordeling

De auteurs hebben zich bij het ontwikkelen van deze methode laten inspireren door technieken uit de Cognitieve Gedrags Therapie (CGT), mindfulness en neurolinguïstisch programmeren (NLP). De eerstgenoemde therapieën kennen een wetenschappelijke onderbouwing en hun werkzaamheid bij de behandeling van PDS wordt onderbouwd in dit artikel. De wetenschappelijke onderbouwing voor NLP is nog wankel, maar toch wordt deze manier van behandelen in verschillende situaties toegepast. Vaak gebeurt dat in combinatie met – of onderdeel van andere benaderingen.
Daarmee is een wetenschappelijke basis voor deze benadering toch redelijk stevig te noemen.
Het aardige is dat het boek zich vooral richt op stressreductie in het algemeen maar wordt gerelateerd aan PDS. Toch zou de O.N.T.S.P.A.N.-methode ook best effectief kunnen zijn in het aanpakken van stress in andere situaties dan alleen die van de PDS-patiënt. Hierbij valt te denken aan sporters met wedstrijdstress.
Kortom een aanrader voor mensen met PDS & stress, sporters die stress de baas willen worden en voor anderen die hun stress- willen verminderen en hun levenskwaliteit te verbeteren.

Geplaatst door Anneke Palsma op 20 oktober 2017

Brochure: Thuis Aansterken door Gezonde Voeding na Corona

Samen met collega's Joyce Bijl, Esther Bloemen en Maryl Meeuwissen schreef ik de brochure Thuis Aansterken door Gezonde Voeding na Corona. 

Als je flinke ziek bent geweest door COVID 19 -maar ook herstellende bent van een andere flinke virusinfectie- heeft jouw lichaam een grote hoeveelheid energie en eiwitten nodig om dit voor elkaar te krijgen. Om je te helpen deze grote hoeveelheden ondanks dat je erg moe bent, weinig eetlust hebt en misschien wel je smaak bent verloren toch de juiste hoeveelheid goede voeding binnen te krijgen, is deze brochure. Deze gratis brochure is bestemd voor jou en voor degene die jouw voeding (ook) verzorgt.

Je kunt de brochure hier downloaden. 254

Nieuw: SIBO: Systematisch Ingrijpen om Buikklachten te Overwinnen

Gezien in Fit met Voeding:

SIBO;

achtergrond en praktische informatie voor als het FODMaP-dieet niet voldoende werkt.

Te bestellen via de webshop

Spijsverteringsenzymen als hulpmiddel

252

Buikklachten kunnen onder andere ontstaan als je eigen alvleesklier (pancreas) niet voldoende spijsverteringsenzymen kunnen maken.

Basisonderdelen

Een enzym is een stof die in het geval van de spijsvertering, helpt bij het uit elkaar 'knippen' van je voeding. Het is de bedoeling dat je voeding in zodanig kleine stukjes wordt geknipt dat de onderdelen ervan door de filters van je darmen - de slijmlaag - heen  kunnen. Bij een gezonde darm is deze slijmlaag alleen doorgankelijk voor hele kleine stukjes; de bouwstoffen van eiwitten: aminozuren en peptiden; de bouwstenen van vetten: glycerol en vrije vetzuren; en de bouwstenen van koolhydraten: glucose, fructose en galactose.

 

 

Knippen

Vergelijk een spijsverteringsenzym maar met een schaar. Als je een schaar wilt maken, heb je vijf onderdelen nodig; 1 linkermes, 1 linkerhandvat, 1 rechtermes, 1 rechterhandvat en 1 pinnetje in het midden. Zonder dit pinnetje kun je wel snijden en prikken, maar niet knippen. Stel je daarbij voor dat in je lichaam een vitamine de functie van het pinnetje heeft. Zo is het bij enzymen ook, je hebt deze onderdelen ook in deze verhouding nodig. Je lichaam kan deze spijsverteringenzymen niet in de winkel of via het internet bestellen, maar moet ze gewoon zelf bouwen. Alle onderdelen moeten daarvoor in de juiste verhouding en ook in de benodigde hoeveelheden in je lever en pancreas op voorraad zijn.

Specifiek

Spijsverteringsenzymen knippen specifieke verbindingen. Zo zijn er enzymen die specifiek eiwitten knippen: de proteïnasen; die vetten knippen; de lipasen en die koolhydraten knippen: de amylasen. Het achtervoegsel '-ase' betekent '-enzym'; met het woorddeel dat ervoor staat, geef je aan welke stof door dit enzym geknipt wordt. 'Amyl-' in amylase, verwijst naar koolhydraten in het algemeen, maar er zijn ook specifiekere enzymen. Sacharase breekt sacharide af (1 glucose gekoppeld aan 1 fructose); maltase breekt maltose af (1 glucose gekoppeld aan 1 glucose) en lactase breekt lactose af (1 glucose gekoppeld aan 1 galactose).

Opgeblazen

Vooral als je veel last hebt van een opgeblazen buik, in combinatie met buikpijn en diarree, is de kans groot dat je op dit moment (nog) niet in staat bent om voldoende spijsverteringsenzymen te bouwen die nodig zijn om het grootste deel van de koolhydraten uit jouw maaltijden af te breken. Je kunt altijd een groot deel wèl verteren. Er blijft nu echter ook een te groot deel onverteerd. Deze onverteerde koolhydraten vervolgen het traject van de darmen en komen terecht bij de bacteriën in de dikke darm. Hoe meer koolhydraten deze bacteriën te eten krijgen, hoe meer gassen zij kunnen maken. Het kan zijn dat jouw lichaam erfelijk gezien niet handig is in het bouwen van goede enzymen, maar het kan ook zijn dat je lever - het centrale magazijn van je lichaam - en je alvleesklier niet genoeg van de juiste voedingsstoffen op voorraad hebben. Het gaat daarbij om de verhouding en om de hoeveelheid.

Aanvullen

Je hebt nu verschillende mogelijkheden:
1. eet weinig koolhydraten; dat doe je bijvoorbeeld via de paleo-voeding;
2. eet FODMaP-arm; je vermijd hooguit een maand bepaalde koolhydraten en wel de koolhydraten waarvan de kans het grootst is dat je de specifieke spijsverteringsenzymen te weinig kunt bouwen en onderzoekt daarna verder (zie het boek 'FODMaP, alles over PDS en onbegrepen buikklachten');
3. vul de spijsverteringsenzymen (tijdelijk) aan via een supplement;
of een combinatie hiervan; tijdelijk of voor een langere tijd.

Suppleren

De meeste van mijn cliënten kunnen zelf genoeg spijsverteringsenzymen bouwen als zij hun darmen, lever en alvleesklier weer op volle kracht hebben gekregen via een persoonlijk dieetadvies. Er blijft echter altijd een groep die erfelijk gezien bepaalde enzymen blijvend niet (voldoende) kan maken. Zij zijn dan zeker geholpen met een spijsverteringsenzym-supplement, waardoor zij een fijn hulpmiddel hebben in vooral sociale situaties. Op die manier kunnen degenen met lactose-intolerantie ook een keer met vrienden of familie buitenshuis een cappuccino drinken of tijdens de eliminatiefase van het FODMaP-beperkte dieet op een verjaardag toch een stukje door de gastvrouw gebakken appeltaart snoepen.

Ik adviseer graag de spijsverteringsenzym-supplementen van Disolut, een Nederlands familiebedrijf met producten die zijn afgestemd op de Nederlandse voeding. Dit doe ik vooral bij cliënten die in de eliminatiefase van het FODMaP-beperkte dieet extra spijsverteringsenzymen kunnen gebruiken als zij een grote voedingsstoffen-achterstand hebben. Dit wel altijd naar aanleiding van een goede anamnese en in combinatie met een persoonlijk dieetadvies. Het heeft geen zin om deze enzymen zomaar te gebruiken als je de oorzaak van het enzymtekort niet aanpakt. Deze oorzaak ligt vaak op een ander gebied dan de cliënt denkt, anders had deze de klachten immers al opgelost. Enzymen zijn verder niet schadelijk; het zijn dezelfde stoffen die jouw lichaam zelf ook maakt, dus je kunt altijd een proefje proberen.

Wil je meer weten over hoe suppletie van spijsverteringsenzymen jou kunnen helpen om sneller op te knappen, neem dan gerust contact op voor gratis oriënterend gesprek.


(252)

 

 

 

 

Afstand helpt beter dan weerstand

(251)

Inmiddels is er weer veel gebeurd en is de coronasituatie weer anders. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het goed is om 1,5 meter van hoestende-niezende zieke personen weg te blijven als je zelf een zwak immuunsysteem hebt.Dit geldt voor álle mensen die een besmettelijke ziekte bij zich dragen. Als het niezen wordt veroorzaakt door hooikoorts, longkanker of het hoesten door verslikken, heeft de 1,5 meter afstand geen toegevoegde waarde.

Sproeien
Gezien vanuit de (virus)ontvanger: je lichaam laat niet zomaar toe dat virussen jouw cellen kraken. Een intacte huid en een goede kwaliteit slijmvliezen houdt in principe het grootste deel van ongewenste gasten buiten. Mochten deze toch op de slijmvliezen terechtkomen, start je lichaam tegenreacties. Door niezen, hoesten werkt het lichaam de binnengekomen virussen met fysieke kracht naar buiten. Wel lastig als de slijmdruppeltjes met daarin virussen (aerosolen) van een ander op jouw slijmvlies terecht komen. Dan gebeurt bij jou hetzelfde. Gelukkig blijken de hoest- en niesdruppeltjes dus over het algemeen maar een beperkte afstand te kunnen overbruggen. En, helpen de mondkapjes in gesloten ruimten een groot deel van eventueel virusdragende vochtdruppeltjes buiten jouw lichaam te houden. Of, als je zelf ziek/besmet bent, om de besmette vochtdruppeltjes niet te verspreiden.

Pakketjes
Het is dus tijd om het koppie erbij te houden. Als je je realiseert dat je lichaam uit enorm veel verschillende soorten cellen bestaat die ieder een eigen pakket aan stofwisselingsreacties hebben, kun je je voorstellen dat die verschillende stofwisselingsreacties ook om verschillende voedingsstoffen vragen. Iedere stofwisselingsstap heeft een eigen enzym (gereedschap) en ieder enzym heeft zijn eigen co-factor; de aan-knop, een vitamine of mineraal. Dit betekent dat je dus het héle pakket aan eiwitten, vitamines en mineralen binnen moet krijgen en ook dat je er genoeg van binnen moet krijgen; je hebt immers miljoenen cellen die ieder hun eigen vitamines/mineralen moeten hebben voor hun werk. Natuurlijk recyclet je lichaam deze zo veel mogelijk, want het kan deze vitamines en mineralen niet zelf maken. Echter, je verliest altijd een deel via het afslijten van cellen. Je moet dit verlies aanvullen. Pure en zo min mogelijk bewerkte voedingsmiddelen, leveren de beste voedingsstoffenpakketjes.

Te veel
Als je nu van één soort vitamines heel veel gaat nemen, bijvoorbeeld vitamine C, dan verstoor je de balans. Vergelijk dat maar met het koken van 8 aardappelen; als je daarvoor je 8 aardappelen, een laagje water, 1 schilmesje, 1 vuur+aan-knop van je fornuis en een schillenbakje hebt, kun je vooruit. Krijg je daarbij ook nog eens 58 pannetjes en 3 kg los zout, dan liggen 57 pannetjes en 2998 gram zout in de weg. Het heeft dus weinig zin om van enkele vitamines, mineralen of ‘gezonde’ ingrediënten in extreme hoeveelheden te nemen als je de rest van de voedingsstoffen niet in verhouding neemt. En, alles wat jouw lichaam op dat ogenblik niet kan verwerken, ligt in de weg. Dan moet er weer energie in gestoken worden om het op te ruimen.

Overbodig
Je lichaam heeft er meer plezier van als je het zo min mogelijk overbodig werk laat verrichten. Een van de overbodige klussen is bevechten van COVID-19 virussen als je in beginsel had kunnen voorkomen dat deze virussen op je slijmvliezen terecht komen. COVID -19 -en welk ander virus dan ook - kan zich namelijk alleen vermenigvuldigen als ze cellen kunnen bereiken die zich kunnen delen; alleen deze delende cellen kunnen hun DNA vermenigvuldigen.

 

Als de beschikbare immuuncellen druk bezig zijn met het bevechten van virussen in het slijmvlies van je luchtwegen, kunnen ze niet ergens anders bezig zijn. Bovendien is er veel te verdedigen oppervlak in je luchtwegen en je longen. En, je krijgt een zwakke gezondheid als het aantal witte bloedlichaampjes dat je kunt maken kleiner is dan het aantal dat je nodig hebt om alle vierkante (centi)meter slijmvlies te verdedigen, niet andersom.

Maag-darmkanaal
In je darmen zorgt het zure maagsap samen met het slecht doordringbare darmslijmvlies dat je immuuncellen zo min mogelijk (ziekmakende) micro-organismen te bevechten hebben. Spijsverteringsenzymen helpen om de micro-organismen te verteren en veel micro-organismen overleven ook de galstroom niet. Als je afgelopen tijd gezond hebt gegeten, heeft jouw lichaam alle materialen in huis om de slijmvliezen, maagsappen, verteringsenzymen en immuuncellen in voldoende mate te bouwen.

Handen wassen
Voor wat betreft de voeding kun je vooral de gewone hygiënemaatregelen toepassen; handen goed wassen voordat je maaltijden gaat bereiden; zo veel mogelijk verhitten (virussen en micro-organismen bevatten eiwitten en alle eiwitten vallen zeker boven 60 graden Celsius uit elkaar), handen wassen voordat je gaat eten en geen restjes open en bloot op het aanrecht laten staan, maar direct invriezen. Beter nog: gepaste hoeveelheden koken en geen restjes overlaten.

Samengevat;
1) bespaar je lichaam de energie en bouwstoffen die het moet steken in het bevechten van kwaadaardige micro-organismen en virussen door jouw lichaam er sowieso niet mee te confronteren. Houd je afstand van zieken met een besmettelijke aandoening (daar vallen hart- en vaatziekten, dementie en kanker niet onder), neem de hygiënemaatregelen in acht (handen wassen voor het bereiden van eten en voor het eten; wat je altijd al hoort te doen).

2) houd het koppie erbij en geloof niet iedere aankondiging van voor een megadosis dit-of-dat. Je lichaam werkt met processen die in hun geheel hun bouw- en werkmaterialen moeten krijgen.

3) bekijk je voedingspatroon van afgelopen weken. Bedenk hoeveel pure gezonde voedingsmiddelen, zoals puur vlees-vis-ei-groenten-fruit-noten dit bevatte en hoeveel industrieel bewerkte producten uit poeder-blik-karton-plastic.

Dit zijn zo van die kleine dingetjes die je zelf kunt doen; toch wel een goed gevoel dat je ook een stukje eigen regie hebt, hè.